Baráttan við smokkinn

Við hjónin kynntumst þegar ég var 18 ára og hún 17. Við vorum bæði reynslulaus í kynferð- ismálum en vorum að þreifa fyrir okkur, þó það gengi nú hægt. Ég vann í vélsmiðju myrkranna á milli svo okkur tókst ekki að hittast eins oft og vilji var til. Okkur hafði þó tekist að finna krókaleiðir til þess, eins og ungdómurinn gerir.

Við vorum feimin þegar við höfðum samfarir og fannst ekki mikið til þeirra koma. Við nutum þess þó mjög að vera saman. Vegna vinnunnar átti að senda mig út á land í einhverjar vikur. Hún kom heim til mín kvöldið áður en ég átti að fara og við fórum að kela og spjalla um framtíðina. Eitt leiddi af öðru og vorum við tilbúin til samfara. Þá var að setja upp smokkinn. Ég eiginlega þoli ekki það fyrirbæri og hafði á tilfinningunni að ég fengi sáðlát meðan ég væri að bisa við að koma honum á. Við áttum ánægjulega stund saman en þegar samförunum var lokið tók ég eftir að það var enginn smokkur á honum! Hann varð eftir inni í kærustunni. Nú voru góð ráð dýr. Eins og gefur að skilja kom það í minn hlut að reyna að ná ódáminum út.

Við dirfðumst ekki að reyna að nota verkfæri svo ég kraup á milli fóta minnar heittelskuðu með fingurna inni í henni að reyna að finna smokkinn. Ég fann hann eftir góða stund en smokkfjandinn var tómur. Þetta var í júní. Ég henti smokknum í ruslið og allri feimni með. Ég keyrði hana heim og hún sagði að það færi um sig unaðshrollur í hvert sinn sem bíllinn hristist. Mánuði síðar sagði hún mér að hún væri með barni. Við giftum okkur í september og stúlkan fæddist í febrúar. Eftir þetta vorum við eitt, í yfir 40 ár og eignuðumst sex börn á 10 árum. Svona eru örlög lífsins stundum.

 – Sex barna faðir

 

Þessa sögu og margar fleiri er að finna í bókinni okkar Kviknar

 

Sendu mér línu ef þig langar að fá söguna þína birta hér eða í næstu útgáfu Kviknar 

andrea@kviknar.is

♥️

Kraftaverkakveðja,
- Andrea

Skildu eftir skilaboð